Verkiezingsresultaten

Graag had ik u hier vergast op een kritische en intelligente uiteenzetting over de Catalaanse parlementsverkiezingen van afgelopen zondag en de gevolgen van de resultaten op korte, middellange en lange termijn. Maar helaas, de kwestie is zodanig ingewikkeld en genuanceerd, dat ik vrees met mijn beperkte kennis van de verschillende partijen, kandidaten en programma’s niet veel meer te kunnen vertellen dan wat jullie zelf al in de krant hebben kunnen lezen.

Daarom alleen dit. Mijn conclusie na het lezen van krantenartikels en het beluisteren van erudiete commentatoren op radio en televisie: er is niks veranderd. De zoveelste ‘historische resultaten’ die evenwel net niet historisch genoeg zijn om écht een verschil te maken. Mas die naar alle waarschijnlijkheid uit het zadel wordt gelicht ten voordele van de frissere en nog onbesproken Raül Romeva. En de anderglobalistische en anarchistische CUP, van wier medewerking de parlementaire meerderheid van Junts Pel Sí afhangt en die al hebben laten weten Mas niet opnieuw als president te zullen aanvaarden en geen nakende unilaterale onafhankelijkheidsverklaring te zullen ondersteunen. Voilà. We zijn weer terug bij af. Het enige verschil waarschijnlijk dat de onafhankelijkheidspartijen nu beter gesitueerd zijn om met Madrid te onderhandelen over verdere autonomie voor de Catalaanse regio. De soep wordt nooit zo heet gegeten als ze wordt opgediend. (Al chance, want we zouden er ons tong serieus aan verbrand hebben…)

Wat ik wel geleerd heb de afgelopen dagen: mocht Catalunya toch overgaan tot een unilaterale onafhankelijkheidsverklaring verliezen alle Catalanen de Spaanse nationaliteit (niks geen dubbel staatsburgerschap, eruit is eruit) en hoewel we uit de EU vliegen, behouden we mogelijkerwijs wél de EURO. Allé, vooruit.

Wat me nu nog rest is een week of twee debatteren met distributeurs uit andere Spaanse autonome regio’s, die allemaal graag mijn mening horen over de afgelopen verkiezen en er zondermeer vanuit gaan dat ‘jullie Catalanen allemaal uit Spanje wegwillen.’ Ondertussen neemt hier in Catalunya de spanning tussen voor- en tegenstanders van de independencia toe, met verhitte debatten op facebook. Verwijten over en weer van ‘falta de respeto’, ‘si no me quieres, no te quiero’ en ‘soy catalán pero soy español’ vs ‘soc catalá i som un país different’. Want dat is het échte resultaat van de verkiezingsslag: nog meer onderlinge verdeeldheid en onbegrip. Verdeel en heers?

scheuring

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: