De één zijn dood….

untitled

De één zijn dood is de ander zijn brood. De laatste dagen is het me wel heel duidelijk geworden waarom dat spreekwoord zijn reden van bestaan heeft. Een tijdschrift dat voorheen een oplage van 60.000 exemplaren had, waarvan het met moeite ¾ aan de man gebracht kreeg, gaat nu als zoete broodjes over de toonbank. 3 miljoen exemplaren gaan er uiteindelijk gedrukt worden van de laatste editie van CharlieHebdo, de eerste die verschijnt na de moordpartij in de redactie, waarbij 12 mensen het leven verloren. Er wordt ook hard geboden op ebay, tot 600 euro voor het tijdschrift, dat voorheen door zo weinigen werd gesmaakt of gekocht. Door zo weinigen zelfs, dat het op sterven na dood was. Nu verrijst CharlieHebdo als een felix uit zijn as, als boegbeeld van de vrije wereld, op het graf van diegenen die vorige week het leven lieten. Vorige week, toen minder dan 60.000 het blad de moeite van het kopen waard vonden. Sta me toe dit een beetje triest te vinden. Een beetje hypocriet . Morbide.

De één zijn dood…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: