Multi-culti-coca-cola

Eén van de voordelen van leven in een multi-culti-familie is dat er altijd wel wat te vieren valt. Neem de komende maand december, bijvoorbeeld. Eerste feestje op de kalender: 6 december. Sinterklaas! Vlak voor de Goedheilig man op de stoomboot stapt, komt hij even langs in Mas d’en Gall want ook wij hebben soms een brave jongen in huis. Bonusfeestje op 21 december wanneer datzelfde brave jongetje in de stille Kempen wordt gedoopt. Volgende feestje: 24 december. Dat wordt een mega-evenement: eerst kakt de Catalaanse ‘cagatío’ wat snoep en kleinigheidjes en wanneer het enthousiasme daarover is voorbij-geëbd  komt Papa Noel door de schoorsteen geschoven met een zak vol nieuwe geschenkjes. Zoals dat hoort in Ecuador. En last but not least, op 6 januari los Reyes Magos, de speelgoedproviders voor alle brave Spaanse kindertjes.

Gevolgd door buikpijn van teveel snoep en koppijn van het kijken naar de rode cijfers op de bankrekening. Vermoed ik. Want ik ben er nog niet helemaal uit hoe ik dit multi-culti-viva-la-fiesta-syndroom ga tackelen. Op zich heb ik er geen probleem mee mijn kleine monstertje te overladen met cadeautjes. Dat doen we immers allemaal graag, waar of niet?. Maar vier keer op een kleine maand tijd? Kijk, dat vind ik er toch wat over. Ik wil van mijn kleine monstertje geen verwend nest maken, laat staan een VIP-member van de consumptiemaatschappij. Anderzijds weiger ik afstand te doen van Sinterklaas. Ik heb geen feeling met Papa Noel of de Drie Koningen, die kunnen me gestolen worden. De Sint daarentegen, al dan niet met zwarte, gele of rode pieten: dàt is nog eens een man van mijn hart. Papa Noel afschaffen dan? Mijn echtgenoot kijkt me geschokt aan bij het idee alleen al, klaar voor een discussie over wie er altijd zijn gelijk haalt bij ons en waarom dat zo oneerlijk is. No, Papa Noel no se toca. OK, maar dan gooien we op zijn minst de Cagatío op het haardvuur. Geen slecht idee, ware het niet dat ik weet dat eens ons monstertje op de kleuterschool zit hij elk jaar rond kerst zal thuiskomen met een ‘magisch’ boomstronkje met een rode muts, dat hij vol vertrouwen bij de kerstboom zal zetten in volle overtuiging dat het straks cadeautjes zal kakken. Want dat heeft de juf zo gezegd. OK dan, de sint blijft, papa noel blijft, cagatío blijft. Dan gaan de driekoningen voor de bijl. Toch? Terwijl de driekoningenstoet door de straten trekt, de kinderen van Esparreguera bestrooiend met snoepjes, zal Kai thuis blijven en met zijn kerstcadeautjes spelen. En wanneer de volgende morgen op het schoolplein de kindjes hun cadeautjes vergelijken zal Kai zich niet minder voelen en met goede argumenten alle lelijke commentaren weerleggen want kinderen zijn rationele wezens met begrip voor culturele verschillen….. De Drie Koningen blijven ook dus.

Aangezien het elimineren van de hoeveelheid kindervrienden die in december de revue passeren niet aan de orde lijkt te zijn, moet ik dus op zoek naar een andere oplossing. Ik dacht aan een soort van damage control.  Sinterklaas brengt alleen snoepjes en koekjes, bijvoorbeeld, net zoals de cagatío. Wat me ook beter lijkt voor de ingewanden van het arme stronkje. Want magisch of niet, kakt maar eens een smoby-keukentje… Papa Noel brengt het zwaar geschut en de Drie Koningen brengen wat kleine prulletjes. Op die manier kan mijn kleine monstertje participeren in alle feestelijkheden, hoeft mama geen afstand te doen van de sint én krijgt het eerder vermelde monstertje  niet het idee dat het normaal is elke dag nieuw speelgoed te krijgen. Want dat is het niet. Ook al lijkt het soms van wel.

Eerlijk is eerlijk, ik zucht ook als ik oude mensen hoor zeggen dat we ‘boven onze stand leven’. Vooral als het oude mensen zijn met een Volvo of een Mercedes die overwinteren in Torremolinos en en comfortabel leven van hun naoorlogse boom-centen. Maar toch. Ze hebben gelijk.  Vroeger, lang geleden, was een cola drinken een klein feestje op zich. Nu willen we alle dagen cola. Alle dagen feest. Gelukkiger zijn we er denk ik niet van geworden. Wat ik voor mijn zoontje wil is net dat: geluk zonder centen. Geluk zonder cola. Alle feestjes ten spijt. Toch?

coca cola

Getagged , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: