Maandelijks archief: februari 2013

Antropologische studie van de Chuloplayas

Voor ik voor de eerste keer voet in Spanje zette dacht ik dat alle Spaanse mannen donker, knap en mysterieus waren, op zijn Zorro-achtig, voorzien van een gitaar en met een rode roos tussen de tanden. Nou, was dat even een ruw ontwaken… Sindsdien heb ik natuurlijk meer dan tijd genoeg gehad om de verschillende soorten Spaanse mannen gade te slaan en op wetenschappelijk verantwoorde wijze onder te brengen in verschillende categoriëen, ten bate van de op avontuur beluste en nietsvermoedende Vlaamse vakantiegangsters. Laten we vandaag even de opmerkelijkste soort onder de loep nemen, enig in zijn soort en naar mijn mening niet terug te vinden onder de Belgische seksegenoten: de chuloplayas of chulopiscinas.

Uiterlijke kenmerken:
– beter geëpileerd dan de gemiddelde vrouw, met netjes gemarkeerde wenksbrauwen, haarloze borstkas en gladde armen, benen en uiteraard, oksels.
– Goedverzorgde huid, duidelijk behandeld met dure crèmes en produkten, gladgeschoren
– Zonnenbankbruin
– Voorzien van één of meerdere tatouages en één of meerdere piercings
– Gespierd lijf voorzien van sixpack dat in de zomer geaccentueerd dient te worden door nauwaansluitende hemden en laaguitgesneden marcellekes
– Een of meerdere dunne gouden kettingen rond de nek
– Strakke broeken, strakke hemden voor het nachtleven – mouwloze tshirts en marcellekes met halflange broeken voor tussendoor
– En heb ik al gezegd dat ze bijzonder goed geëpileerd zijn?
Denk Cristiano Ronaldo met minder geld en zoiets is het ongeveer. Een vreemde mengeling tussen een Johnny (bestaan die nog?), een metrosexueel, een preppy en een gigoló. Hoewel ze niet op elk type vrouw vallen. Chuloplayas gaan meestal samen met ‘chonis’. Dat zijn hevig opgemaakte poppetjes met hoog opgestoken haren, nog hogere hakken en een minimum van kleren om het lijf. Valse borsten, valse wimpers, extensions… Verheerlijking van het lichaam en de uiterlijk schijn.
En het gaat hier duidelijk om een categorie in opmars. Dat bewijst toch het succes van programma’s als Gandia Shore, de Spaanse versie van Jersey Shore, met in plaats van Guido’s en Guidettes, chuloplayas en chonis.

 

gandia-shore

De cast van Gandia-Shore, de Spaanse versie van het immens populaire Jersey Shore (MTV)

Uiterlijke schijn zonder veel inhoud. Of lijkt dat maar zo? Zit er misschien meer achter dit wanhopig vasthouden aan een onrealistisch beeld van jezelf en het wanhopig vermijden van diepgaander menselijk contact? Wat denken jullie?

Getagged , , , ,

Hey sexy lady

Zit hier achter mijn bureautje met zelfophoudende panties met een kanten boordje. Ja, ja, inderdaad: heeeeeeeeey sexy lady. De reden waarom ik ze aanheb is evenwel een stuk minder sexy: mijn buik is indertussen zo bol dat alle gewone panties eraf rollen wat zorgt voor een pijnlijke ophoping van elastiek die de bloedsomloop afsnijdt en lelijke rode strepen achterlaat. Dus vanaf nu: zelfophoudende kousen. Lekker fris tussen de billen en bespaart me toch wel een minuut of twee werk per toiletbezoek.

hey sexy lady
Ja, beste mensen, zwanger zijn is gewoon NIET SEXY. Het kan me niet schelen hoeveel mannen het tegendeel beweren. Het kan me niet schelen hoe vaak op een dag mijn echtgenoot me vertelt dat ik er nog nooit zo mooi heb uitgezien… het is NIET SEXY. Misschien de eerste maanden nog een beetje, maar sinds een week of twee, drie, sinds we de kaap van de zeven maanden voorbij zijn, helemaal niet meer. Opgezwollen voeten en benen, pijnlijke borsten, te strakke buik die nergens meer in past… de gezwinde gazellenpas verworden tot een pinguïnwaggeltje… Niet sexy, zelfs niet met een kanten boordje.

Getagged , ,

Verschil moet er zijn

untitledZe hebben een paar keer grote ogen opgezet, de twee Nederlandse dames van Hannah Cosmetics die naar de beurs in Barcelona waren afgezakt om ons een handje te helpen met de demonstraties. Want Spanjaarden, het blijven toch vreemde wezens, hoor. Bijzonder assertief, zelfs voor Nederlanders. De kleine relletjes die er ontstonden over de vraag wie de volgende in de rij was voor een gratis behandeling konden zelfs niet met behulp van een wachtlijst worden onderdrukt. Omdat Spanjaarden natuurlijk chronisch te laat komen. Je kan wel een afspraak noteren voor 13.30h, maar de kans dat de geïnteresseerde ook daadwerkelijk tijdig komt opdagen en niet een kwartier later, wanneer er ondertussen al lang en breed iemand anders op de behandelingtafel ligt, is uiteraard bijzonder klein. En de kans dat de laatkomer in kwestie dan ook nog beseft dat een afspraak een afspraak is en dat de estheticienne niet een kwartier lang met gekruiste armen op hen gaat staan wachten, is uiteraard nóg kleiner. En dat de ontevredenheid over het vermeende aangedane onrecht luidruchtig kenbaar dient te worden gemaakt dat is uiteraard ook een onwankelbaar gegeven.

Ook de Spaanse arbeidsethiek blijft een bron van verwondering voor Noord-Europeanen. Stonden de Nederlandse dames stipt om 8.30h op de stand, dan kwamen mijn collegaatjes een kwartier later rustig aangewandeld enkel en alleen met de bedoeling om jassen en tassen veilig weg te bergen alvorens eerst even te gaan ontbijten. Wat stand opbouwen? Wat vitrines inladen? Eerst een café con leche en een croissant! Het ontbijt neemt uiteraard mistens een half uur in beslag. De Belgische collega (met noordelijke arbeidsethiek) zal ondertussen de stand wel bewaken en ervoor zorgen dat alles klaarstaat vóór het publiek komt. Verschil moet er zijn en Spain is different.

Middagpauze. De Spaanse collega’s trekken er anderhalf uur voor uit. De Nederlandse dames kijken wederom verbaasd op. Hoezo niet snel snel op twintig minuten een broodje naar binnen werken?  Hoezo voorgerecht, hoofdgerecht, nagerecht  én koffie? Ter verdediging van de  Spaanse tafelgewoontes: hier sta je wel o peen beurs van half negen tot half 8, wat een stuk langer is dan in de noordelijke landen waar het publiek rond 5 o 6 uur naar huis gaat. Dus een beetje deftig eten is wel nodig als je zolang ter been wil blijven. Of daar dan anderhalf uur voor nodig is, zullen we even diplomatiek in het midden laten.

De Nederlandse dames vonden het alleszins allemaal bijzonder interessant. En hun blonde voorkomen kon op veel interesse rekenen bij het mannelijke publiek, wat mooi meegenomen was!