Maandelijks archief: december 2012

Fin de año

Iedereen klaar voor het Jaareinde? Wat in België waarschijnlijk zoveel betekent als etentje gereserveerd, mogelijkerwijs met optie op een paar danspasjes achteraf. Hier in Spanje vereist de voorbereiding iets meer werk. Eerst en vooral druiven inslaan (twaalf per persoon, voor elke klokslag één) in plastic zakjes met een lintje rond of in champagneglazen. Vooral niet verkeerd tellen, want wie een glas krijgt met minder of méér druiven dan voorzien, wacht een jaar vol ramp en tegenspoed. Voor de gemakzuchtigen of wie zich al snel verslikt in de pitjes bestaan er overigens ook gepelde én ontpitte druiven in handige blikjes.
Laat ik ook even van de gelegenheid gebruik maken om een hardnekkige mythe te doorprikken: het is absoluut niet de bedoeling de twaalf druiven in je mond te verzamelen en die dan allemaal samen bij de laatste klokslag door te slikken. Tenzij je natuurlijk het nieuwe jaar in wil luiden met een Heimlich-manoeuver… Gewoon een druifje eten per klokslag volstaat. Begrepen?
Naast de druiven, mag ook niet vergeten worden zakjes ‘cotillón’ te voorzien. Ook ééntje per persoon. Dat is een plastic tasje met daarin een papieren feesthoedje, een slinger, een fluitje en een maskertje: tout court, de standaarduitrusting van elke zichzelf respecterende feestvierder.
Net zoals in België wordt er ook druk gezocht naar het mooiste feestjurkje, al dan niet met glitters en pluimen en bijna standaard met torenhoge hakken onder. Maar daar blijft het niet bij. Ook wat er onder het kleedje schuilgaat is van belang! En het moet rood zijn! Rode onderbroeken, rode BH’s, rode tanga’s en rode boxershorts! Want dat brengt geluk! Vooral als je ze de volgende dag verbrandt!
Wat ze hier dan weer niet kennen is de Nieuwjaarsbrief. Wat alle meters en peters het voordeel biedt dat ze op Nieuwjaarsdag niet met een katerkop op familiale bijeenkomsten worden verwacht alwaar het kleine grut hen vergast op rijmseltjes allerhande over het nieuwe jaar dat voor de deur staat.
Alleszins, of jullie het 31 december nu in Vlaamse, Spaanse of Gangnam-stijl doen: BESTE WENSEN VOOR 2013!

uvas

Getagged , , ,

Laatste blog

Nog snel even een laatste blog vóór morgen de wereld ophoudt te bestaan. Is het overigens ook geweten hoe laat de apocalyps precies staat gepland? Kwestie van te weten of het de moeite waard is om ‘s morgens om 7u uit bed te komen en in de file te gaan staan. En vergaat de hele wereld of vallen alleen de menselijke bewoners boem pats dood op de grond? Het is maar om te weten hoeveel zakken voer ik voor mijn hondje moet voorzien om het nog een jaar of tien alleen te kunnen uitzingen. Ze is een beetje een juffershondje en ik zie haar nog niet meteen op konijnen jagen…
Om de kwestie nog wat ingewikkelder te maken: vandaag beweert een collegaatje dat de wereld volgens de maya’s nieto p 21 december vergaat, maar ergens tussen 21 en 23 december. Niet leuk voor de winnaars van de kerstloterij van dit jaar: op 22 december miljonair en op 23 december zo dood als een pier. Best wel zuur, hoor.
Verder onderzoek op internet leert mij dat het overigens niet echt over een kalender gaat maar een aankondiging van een grote omwenteling, de terugkeer van de één of andere god van de Oorlog. Andere bronnen stellen dan weer dat de maya’s er na de komst van de Spanjaarden simpelweg niet meer toekwamen om verder te werken aan hun kalender omdat hun beschaving min of meer van de ene dag op de andere ophield te bestaan. En nog andere pagina’s weten me te vertellen dat aangezien de maya’s geen rekening hielden met de gregoriaanse kalender, de wereld in feite al een paar dagen geleden had moeten vergaan.
En dan zijn er de theorieën van de believers: een enorme zonnestorm verschroeit de planeet (is het misschien een goed idee om onze SPF-lotions in de aanbieding te zetten?) , de magnetische polen van de aarde keren plots om en een mysterieuze planeet zou met de onze in aanvaring komen (where’s Bruce Willis when you need him?). Alleen wie naar het Franse gehucht Bugarach verhuist zal op miraculeuze wijze gespaard blijven van het onheil. Omdat er daar dan een berg opensplijt en toegang biedt tot andere werelden. Klinkt logisch.
Alleszins, ik ga het zekere voor het onzekere nemen en mijn job niet voortijdig opzeggen en rustig verder werken aan mijn kerstplannen. En wie weet, misschien brengt de grote omwenteling die de maya’s voorzagen mij wel het winnende lot van de kerstloterij en dan nodig ik jullie allemaal uit voor een barbecue op de rots van Bugarach!

8010849-the-end-is-near

Getagged , , ,

 

Mijn humeur vandaag schommelt ergens tussen:

Grumpy-Cat-Tadar-Sauce

En:

angry cat

Verscheidene redenen zijn hiervoor te vinden: slaapgebrek, zwangerschapshormonen, lastige klanten en orpdringerige collega’s,  verbouwingsperikelen en… als klap op de vuurpijl, kers op de taart of slagroom op de cupcake: een deuk van jewelste in de zijkant van mijn auto. Inclusief decoratieve rode en blauwe schrammen, want de paal in de ondergrondse parking was vrolijk blau-grana geverfd. ¡Visca Barça, overal en altijd!

Niet te wijten aan mijn gebrek aan stuurvaardigheid, ik wil het maar even gezegd hebben. De schuld ligt volledig bij die luie Spanjaarden die het vertikken 5 meter te lopen tot aan de betaalautomaat en dus liever de auto met ronkende motor midden in de pad te laten staan, terwijl ze ‘vlug’ even betalen. Uiteraard nét daar waar ik netjes geparkeerd stond.  Op een hoek, op een helling, met verdomd veel rood-blauwe palen.

Ik had natuurlijk kunnen wachten tot de de wagens in kwestie verdwenen waren. Dat kwam pas achteraf in me op, toen het kwaad al was geschied. Want die koppige en ongeduldige aard van mij, die wel mijn gezond verstand wel eens in de weg zitten.  Ik dacht: het lukt me wel:  maar eerst in achteruit heuvel af om dan weer heuvelop een scherpe bocht naar links te nemen zonder links de paal en rechts de foutparkeerder te raken…. Wellicht was ik hier wat te optimistisch.

Morgen beter, zekers?

Morgen beter

Getagged ,

Bedenkingen

Lees net op De Standaard Online dat Jan Terlouw stopt met jeugdboeken schrijven. Omdat hij geen voeling meer heeft met de leefwereld van de kinderen van tegenwoordig. ‘Hun wereld is gevuld met computerspelletjes, twitteren en mobiele telefoons. Dat staat te ver van mij af. Als ik daarover moet schrijven, komt het gekunsteld over.’

Oosterschelde, Pjotr, Koning van Katoren en andere titels in gedachte nemend, kan ik dit alleen maar jammer vinden. Ontzettend jammer. Maar ook zo begrijpelijk. Zelfs ik, prille dertiger, kijk soms met verstomming naar ‘de jeugd van tegenwoordig’ en heb al wel eens de opmerking gemaakt dat kinderen het échte spelen zijn verleerd, dat ze alleen nog maar de fantasiewereld van de PSP en de Nintendo DS kennen maar niet meer in staat zijn zelf een hele nieuwe wereld op te bouwen met behulp van een paar kartonnen dozen en oude lappen stof. Met mijn zoontje nog netjes onder controle in mijn buik, ligt het me dan ook makkelijk te stellen dat ‘al die dingen bij ons niet in huis zullen komen’. Dat ‘die van ons’ met blokken zal spelen en kampen zal bouwen, en op de patio zal ‘sjotten’ ook al kost me dat voorzeker een paar vensterramen. Het is waarschijnlijke ijdele hoop. Onder te brengen in dezelfde categorie als: mijn kinderen zullen nooit overdag televisie kijken, gaan geen snoep krijgen maar alleen gezonde vitabis-koeken en appelen en zullen vlot drietalig worden opgevoed.

We komen hier binnen een paar jaar op terug. Meer dan waarschijnlijk zal ik dan hartelijk in lachen uitbarsten, mijn hoofd schuddend over mijn onnozelheid, terwijl mijn zoon met de Nintendo DS voor de televisie zit een een bollycao naar binnen werkt. Ik kan alleen maar hopen dat er tegen dan op zijn iPad nog plaats over blijft voor een goeie Terlouw of Beckman. In het Spaans. Want die drietalige opvoeding, die bleek te vermoeiend.

Koning_van_Katoren_0810182656

Getagged , ,

Het maagstelsel van de wit-bonte koe en français

Dat er in Vlaamse scholen gewoon Vlaams mag worden gesproken, staat in ons land al decennialang niet meer ter discussie. Een verworven recht. De tweede landstaal, het Frans, en de derde landstaal, het Duits, worden onderwezen als een vreemde taal maar worden niet gebruikt als vehiculaire taal om bijvoorbeeld wiskundesommen op te lossen of het maagstelsel van de wit-bonte koe uit de doeken te doe. We stellen ons daar verder geen vragen bij. In Vlaanderen wordt er Vlaams gesproken dus in de scholen ook. Logisch, toch?

vache_coupe–> maagstelsel van de witbonte koe in het Frans, voor de freakies

Logisch in Vlaanderen maar niet in Cataluña. Nationaal Minister van Onderwijs José Ignacio Wert (PP) presenteerde gisteren zijn nieuwe polemische ontwerp voor de hervorming van het regionaal onderwijs en richtte daarbij duidelijk zijn pijlen op die autonome regio’s waar het Spaans niet de enige voertaal is en in het bijzonder op Cataluña. Volgens het voorstel dienen alle vakken evenredig in alle co-officiële talen gegeven te worden  (bv. Als er in totaal 4 uur biologie in een vakkenpakket zit, dan moeten daarvan twee uur in het Spaans en twee uur in het Catalaans gegeven worden). Als dit niet het geval is, moeten de ouders van de leerlingen beslissen wat volgens hen de voertaal op de betreffende school moet worden: Spaans of Catalaans?  In wijken met een grote migrantengemeenschap wordt dat dan voorzeker het Spaans. Vergelijk het met bepaalde wijken in bijvoorbeeld Antwerpen met een grote Noord-Afrikaanse gemeenschap. Indien men die mensen zou vragen in welke taal ze liever onderwijs zouden volgen: Frans of Vlaams, wat denken jullie dat het antwoord zou zijn? En, als klap op de vuurpijl, als de ouders in de openbare scholen niet het taalaanbod van hun keuze vinden, dient de autonome regering de kosten voor privé-onderwijs in die taal op zich te nemen.

De nationale regering heeft het al langer gemunt op het Catalaanse onderwijssysteem waar het Catalaans geldt als officiële voertaal. In de rest van de meertalige autonome regio’s bestaat een systeem van  co-officiële talen, waarbij het gewicht van de lesuren over de verschillende talen wordt verdeeld. Met dit nieuwe voorstel verwordt het Cataans in feite tot een vreemde taal in plaats van de officiële voertaal van Cataluña. Het past volledig in de politiek van de PP en Sr. Wert die zich maanden geleden al liet ontvallen dat de Catalaanse leerlingen ‘verspaanst’ dienden de worden. Een bijzonder ongelukkige manier van uitdrukken die velen deed denken aan de tijd van Franco, die ook tot doel had het hele grondgebied te verspaansen (onder meer door het introduceren van stierengevechten in de noordelijke landsdelen) en de regionale talen en culturen zo goed mogelijk uit te roeien.  Tijdens de dictatuur kenden het Catalaans, het Baskisch, het Valenciaans, etc… een grote terugval en één van de redenen waarom er in Cataluña zoveel nadruk wordt gelegd op het onderwijs in de eigen taal is precies de wens om die verloren tijd in te halen en het Catalaans terug de plaats te geven doe haar toekomt. Bedenk dat de Overgang nog maar iets meer dan dertig jaar geleden plaatsvond…

De centrale regering wil ook graag een dikkere vinger in de pap wat het kiezen van de vakken en hun inhoud betreft. Wat een zoveelste stap terug is voor de autonome regio’s.  De  rechten die ze in de loop der jaren verkregen worden sinds de PP weer aan de macht is gestadig teruggeschroefd wat de spanning tussen centrale en regionale regeringen nog meer doet oplopen en koren op de molen is van radicale separtistische partijen.

In vergelijking met het panorama hier, doen we het in België zo slecht toch nog niet. Toch?

Getagged , ,