Het spook van Franco

Sinds de PP weer aan de macht is en onder de dekmantel van de crisis burger- en arbeidersrechten terugschroeft richting jaren ’50 worden er in de Spaanse en vooral Catalaanse straten veel meer meldingen gemaakt van geestesverschijningen. Het spook van Franco en zijn dictatuur, meer bepaald.

Vooral na de massabetoging van 25 september, hier 25-S genaamd. Eerst werden een aantal demonstranten opgepakt die ervan beticht werden de goede werking van het Parlement te willen saboteren, een vergrijp waarvoor het Openbare Ministerie drie jaar cel eiste. Drie jaar cel!

Vervolgens laat de politie weten dat een undercoveragent door radicale demonstranten werd afgetuigd, nadat ze achter zijn ware identiteit waren gekomen.  De arme man zou 30% van zijn zicht verliezen. Blijkt nu uit videobeelden dat de undercoveragent niet door de radicalen maar door zijn eigen collega’s van de oproerpolitie onder handen werd genomen. Die sloegen hem in het gezicht met hun gummistokken tot ze eindelijk doorhadden wat hij aan het roepen was : ‘¡Soy compañero, coño!’

http://www.lasexta.com/noticias/nacional/antidisturbios-causaron-heridas-policia-infiltrado_2012100400232.html

Ook andere videobeelden van onnodig en overdreven politiegeweld doen het haar te bergen rijzen. Zo is te zien hoe demonstranten wegvluchten uit de straten en een bar binnenlopen. Kort daarop valt de oproerpolitie de bar binnen en begint erop los te slaan, schijnbaar zonder ook maar één vraag te stellen.

Andere beelden van een paar oudjes dat staat toe te kijken terwijl een familie onteigent wordt en op straat wordt gezet. Zonder iets te zeggen, zonder ook maar iemand te storen. En toch door een agent hardhandig omver worden geduwd.

Voorbeelden legio. Ik begrijp dat de oproerpolitie een job te vervullen heeft. Ik begrijp dat sommige demonstranten geen oprechte bedoelingen hebben maar gewoon tuig zijn dat van de gelegenheid gebruik maakt om straatmeubileur te verbranden en er wat op los te slaan. Maar de overgrote meerderheid van de demonstranten zijn mensen zonder werk, mensen die opkomen voor hun rechten en het niet eens zijn met wat er in dit land gebeurt en dat op vreedzame wijze kenbaar maken. Met spandoeken en borden en fluitjes en slogans.

Wat verboden was ten tijde van Franco. Maar toch niet in een moderne democratie?

Getagged , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: