Maandelijks archief: juli 2012

Zonnen mag – de andere kant van het verhaal

Update:

Rarara, wie zit er indirect achter de studie die gisteren uitgebreid werd besproken in de pers? L’OREAL! De studie werd besteld door IPRI, een instituut dat deel uitmaakt van het INSERM dat op zijn beurt deel uitmaakt van de Betancourt Foundation… en wat is de Betancourt Foundation? L’OREAL!!!

Interessante informatie over bruinen, huidkanker en de algemene sun-scare: www.thetanningguru.com

***

Twee blogs op één dag? Ja, mijn welgemeende excuses als dit voor jullie wat teveel van het goeie is, maar na het lezen van het zoveelste artikel over zonnebanken en huidkanker,(http://sociedad.elpais.com/sociedad/2012/07/24/actualidad/1343155006_437598.html) wil ik graag even het volgende verduidelijken:

In tegenstelling tot wat de schrijver van dit artikel beweert, stralen zonnenbanken zowel UVA als UVB uit. UVB is het type straling dat verantwoordelijk is voor het rode kleurtje dat we opdoen als we een tijdje in de zon hebben gelopen en dat zich gewoonlijk vertaalt in een oppervlakkig en niet langdurig lichtbruin kleurtje. UVA daartegen is het type straling dat er langer over doet om de huid te kleuren maar wel voor een donkerdere en langdurigere kleur zorgt.

De meeste horizontale zonnebanken werken met UVA-buislampen voor het lichaamsgedeelte en met UV-B hogedruklampen voor het gezicht. De meeste verticale zonnebanken werken alleen met UVA-buislampen.

Wie zich heeft laten vertellen dat hogedrukzonnebanken de beste van de wereld zijn is er aan voor de moeite, want ja, hij/zij zal sneller een kleurtje opdoen maar dat kleurtje is dus oppervlakkiger en zal sneller verdwijnen.

Dat de Wereldgezondheidsorganisatie de ultravioletstralen heeft ondergebracht in categorie 1 (hoogste risico) van kankerverwekkende materies en bronnen klopt wel. Net zoals rode wijn, feit dat overigens een stuk minder vaak wordt vermeld.  Ja,  dat hadden jullie niet verwacht, hè?

Dat overdreven zonnebankgebruik het risico op huidkanker verhoogt ga ik niet in twijfel trekken, als de British Medical Journal het zegt, zal het zeker wel zo zijn.  Maar is teveel niet altijd trop en trop niet altijd teveel? Waarmee ik wil zeggen: de Europese wetgeving beperkt de straling van zonnebanken tot 0.3W/m2. Zonnebankcentra krijgen jaarlijks een inspecteur met een meetapparaatje over de vloer om te garanderen dat die wet wordt nageleefd. Wordt er vastgesteld dat de gebruikte lampen niet aan de normatief voldoen, wordt de zonnebank verzegeld tot de eigenaar nieuwe lampen heeft geïnstalleerd én de inspectie opnieuw is langsgekomen.  In een goed zonnebankcentrum worden de klanten overigens ingelicht over hun huidtype en het maximum aantal minuten dat ze in principe kunnen zonnebanken zonder te vebranden (professionale machines:  min. 4 – max. 20 minuten).

Op het strand weet je nooit hoeveel straling je huis te slikken krijgt. Dat verschilt van dag tot dag en zelfs van uur tot uur. Zijn er wel of geen wolken? Is er die dag meer UVA o meer UVB? Blijf je een kwartiertje of lig je uren te bakken en braden? Gebruik je wel of geen zonnefilter? Indien het gebruik van zonnebanken het risico op huidkanker met 20% verhoogt, wat is dan de berekening voor een dagje strand? Volgens dit artikel is 5.4% van de huidkankergevallen te wijten aan excessief zonnebankgebruik…. En de resterende 94.6%???

Daar wordt echter een stuk minder over gesproken, want wie dit thema durft aan te raken stuit op de almachtige farmaceutica-industrie. ¡Con la iglesia nos hemos topado, Sancho!

De farmaceutica-industrie waarschuwt voor de risico’s van overdreven blootstellingen aan UV-stralen maaaaaaaaaaaaaaaaaaar – geen nood – hebben de ultieme bescherming voor u en uw dierbare familie, in de vorm van SPF-sprays, -lotions en –sticks. En vergeet vooral niet de speciale kids-versie voor uw nóg gevoeligere kinderen te kopen!

Een goedlopende geldtrein waar ook alle grote cosmetica-merken al lang geleden zijn opgesprongen en die jaarlijk, naarmate de angst voor huidkanker stijgt, méér en méér geld in het laatje brengt. Ik kan het weten, ik verkoop zelf ook SPF.

Waarom stijgt de angst op huidkanker? Is de toename van de huidkankergevallen dan zo angstwekkend? Feit is dat er steeds meer en meer kanker in de wereld is, zowel huidkanker als andere vormen. Dit kan te wijten zijn aan de moderne leefwijze, de steeds grotere blootstelling aan allerhande soorten straling, de vervuiling of verbeteringen in de geneeskunde die toelaten kanker te diagnosticeren in gevallen die vroeger werden afgedaan als ‘ouderdomskwaaltjes’. Maar in het geval van huidkanker neemt de angst sneller toe dan het probleem zelf. Omdat er elke lente en zomer driftig campagne wordt gevoerd door de farmaceutische sector om die goedlopende geldtrein in gang te houden. Wie niet bang is, smeert niet. Wie niet smeert, koopt geen lotions!

Overigens, een geheimpje: SPF 30 beschermt je niet méér dan SPF 4, alleen maar langer. Wat je moet doen is je erithema-factor (= hoe lang het duurt voor je een beetje rood wordt als je na de winter voor het eerst in de zon komt) vermenigvuldigen met de SPF-factor, en dat is de tijd dat je beschermd bent en niet opnieuw hoeft te smeren. Ik bijvoorbeeld kleur na de winter al rood na 10 minuten zon, dus met een factor 4 (4 x 10) zou ik in principe om de 40 minuten moeten smeren. Gemakzuchtig als ik ben, kies ik dus voor een factor 30, zodat ik rustig in slaap kan vallen zonder het risico te lopen als een kreeft terug wakker te worden.

Dit jaar lijken ook vele leken te weten dat een SPF-produkt de volgende zomer geen cent meer waard is en dus vervangen dient te worden. Waarschijnlijk opgepikt uit het één of andere door de farmaceutische sector gesponsorde artikel. Is dit waar? Ja, maar niet helemaal. Wanneer blootgesteld aan zonlicht en warmte, boet de SPF-factor mettertijd aan kracht in. Dit betekent dat wat oorspronkelijk een SPF-30 was, de volgende zomer waarschijnlijk eerder een 15 is of een 10, al naargelang hoelang je flesje heeft liggen bakken op tropische stranden. Je hoeft het dus niet per sé weg te smijten, maar  wél moet je er rekening mee houden dat je een stuk vaker zult moeten smeren. Commercieel gesproken is het uiteraard interessanter te zeggen dat SPF-lotions elke zomer nieuw gekocht dienen te worden. Akke-akke-tuut-tuut- weg-zijn-wij.

Sind enige tijd is er gelukkig ook een pro-UV tendens op gang aan het komen onder artsen en dermatologen, voorlopig vooralsnog in Noord-Europese landen. Want UV-licht heeft niet alleen negatieve effecten, het is ook verantwoordelijk voor de aanmaak van vitamine D, dat in tegenstelling tot andere vitamines, bijzonder moeilijk uit voedsel te halen is. In vele landen worden steeds meer gezondheidsproblemen vastgesteld, zoals osteoporose en depressie, die te wijten zijn aan het gebrek aan vitamine D. Gebrek aan zonlicht zou zelfs verantwoordelijk kunnen zijn voor bepaalde soorten kanker, hoe vreemd dit ook klinken mag.  Een bijzonder interessant boek over dit thema, ‘Zonnen Mag’  werd geschreven door de Nederlande dermataloog Hans van der Rhee. Een aanrader voor wie graag both sides of de story kent.

Advertenties
Getagged , , ,

Shopaholic?

Vraag aan de vrouwelijke lezers: is het normaal bijna elke maand iets nieuws voor jezelf te kopen? Zij het een paar schoenen, een handtas, een jurkje? Hoewel ik dacht mezelf bijzonder onder controle te hebben tegenwoordig, blijkt het lijstje van de aankopen van dit jaar, na even mijn geheugen te hebben uitgewrongen, toch niet onaardig:

1 paar rode naaldhakken (zelftoegekende beloning voor het harde werken bij de voorbereiding van Cosmobelleza)

2 broeken en 3 basic topjes  (want ik had  ‘niks om aan te doen’ voor Cosmobelleza  en droeg uiteindelijk twee dagen een jurkje)

1 pompoenhandtas (want wie kan leven zonder een handtas in de vorm van een pompoen die zich om middernacht UI-TE-RAARD in een paardenkoets verandert en zijn tipsy eigenares veilig thuisbrengt? En, heb ik het al gezegd, de vorm van een POMPOEN heeft?)

1 jurkje van topshop om de lente in te huldigen (een nieuwe lente, een nieuw begin – toch in de klerenkast)

1 paar spotgoedkope  (7€ – ‘daar kunde toch nie voor sukkelen, hè’) platte sandalen om tijdens de koffiepauze op het werk snel even over en weer naar SJD te lopen om fruit te kopen, wat nogal moeilijk is op torenhoge naaldhakken

1 ook al spotgoedkoop (9€) gebloemd giletje waarvan iedereen zegt dat het ‘muy bonito’ is en me fantastisch staat.

1 zwart met rood jurkje voor meetings op het werk (gekocht toen ik in het shoppingcenter balonnen ging kopen voor de verjaardag van mijn baas en ik, aangezien ik dan toch in het shoppingcenter was, besloot dat ik best wel even in een paar winkels kon gaan ‘kijken’. Het vlees is zwak, de Bijbel zegt het al)

1 gevlochten beige handtas (want laten we wel wezen, een pompoen is niet altijd even makkelijk te combineren)

1 zwart jurkje ter vervanging van drie exemplaren die worden afgedankt (wegens absoluut legitieme redenen, la duda ofende)

En een rood simi-leren vestje van Morgan dat zwaar afgeprijsd en met duidelijk mijn naam erop  op mij hing te wachten in de Corte Inglés. (Mijn naam stond erop, dat zegt toch genoeg???)

Wat denken jullie? Ben ik een  shopverslaafde? Moet ik dringend de ASA (anonieme shopaholics) bellen?  Is dit een normale lijst voor 7 maanden? Mijn echtgenoot lijkt te denken van niet, maar die heeft dan ook een uniform voor het werk en loopt in het weekend de helft van de tijd in zijn boxershort rond… Graag advies…

Image

Fabre ziet ze vliegen

In een van mijn voorgaande blogs heb ik gewag gemaakt van een luchthaven gebouwd met miljoenen overheidsgeld waarvan tot op heden nog geen enkel vliegtuig is opgestegen.  Ik heb goed nieuws vandaag, want het eerste vliegtuig is aangekomen! Jammer wel dat het niet gaat om een operatieve ijzeren vogel. Het vliegtuig in kwestie bekroont een ijzeren gevaarte van 24 meter hoog en 18 meter breed dat een standbeeld heet te zijn ‘ter ere’ van Carlos Fabre, de politicus die enkele jaren geleden zijn schouders onder het project van deze luchthaven zette.

Het eerste vliegtuig op de luchthaven van Castellón is gesignaleerd!

You say what????  Een standbeeld voor de man die ruw geschat 150 miljoen euro over de balk smeet omdat het politiek, vlak voor de verkiezingen, zo interessant was een luchthaven in Castellon te kunnen inhuldigen? Op 100 kilometer van de reeds bestaande luchthaven Manises? En die nog geen dag operatief is geweest?

Een standbeeld dat overigens zo maar eens even 300.000€ kost?  Come again???

Toegegeven, als je al 150 miljoen euro verspild hebt dan kijk je waarschijnlijk niet op 300.000€ méér of minder. Maar in een land waar 25% van de actieve bevolking werkloos is en 75% van de werkenden moet rondkomen met minder dan 1.000€ per maand, is dit toch wel een bijzonder pijnlijke stunt. De sociale media draaien dan ook overuren en de verontwaardiging is algemeen.

Pittig detail: de heer Carlos Fabre is tevens vader van de gediputeerde Andrea Fabra die deze week het nieuws haalde door in het congres, na de goedkeuring van de 10% inkorting op de werkloosheidsuitkering , ‘que se jodan’ *te roepen. Volgens haar gericht aan de leden van de oppositie die luid hun afkering voor dit nieuwe besluit lieten blijken maar volgens de publieke opinie duidelijk de zoveelste belediging aan het adres van de werklozen. De appel valt niet ver van de boom, zekers?

Letterlijk: dat ze verneukt worden – in het schoon Vlaams waarschijnlijk zoiets als ‘dat ze naar omhoog schijten’

Getagged , , ,

Jornada intensiva

Juli en augustus. Zonder twijfel de twee langste maanden van het jaar in Spanje. Voor wie werken moet dan toch. De overgrote meerderheid van de Spaanse bedrijven voert dan de jornada intensiva in, wat zoveel betekent als werken van 8 tot 3, zonder pauze, maar dan wel de hele middag vrij. Sounds like heaven to me. Jammer genoeg is mijn baas één van de weinige Spaanse bedrijfsleiders die niet meedoet aan de traditie. En dus zitten we hier in juli en augustus van drie tot zeven met de vingers te draaien. Want de klanten liggen ergens met hun gat op een strand of gaan er gewoon van uit dat we ‘s middags toch niet werken. Zoals dus de overgrote meerderheid van de Spaanse bedrijven.

En wat doet een mens dan gedurende al die uren? Facebook tot in den treure doorploegen. Niet dat er daar veel te zien is, want ook op het wereldwijde web is iedereen met vakantie. Digitale kranten lezen met het risico op acute depressie, toch hier in Spanje. Blogjes schrijven. Prullen en prutsen. Bureau nog maar eens opruimen. Ice tea drinken tot de blaas op springen staat. En afgunstig door het raam naar buiten kijken naar al die mensen die voorbij komen slenteren met een strandtas, op weg naar het zwembad. – ZUCHT –

Image

Koala’s, motards en BTW

Eigenlijk was het de bedoeling een blog te schrijven over mijn ongelooflijke weekend als sunlotionverkoopster op Barcelona Harley Days. Want flesjes SPF met koalabeertjes op verkopen aan stoere, volgetatoeëerde (schrijf je dat wel zo?) en in leren vesten gehulde motards terwijl op de achtergrond rock- en countrybands luidruchtig het beste van zichzelf geven is best een verfrissende ervaring.

  —–> ziehier het eerder vermelde koalabeertje

Maar helaas, pindakaas, eens te meer heeft de Spaanse actualiteit mij ingehaald. Wie kan er schrijven over blinkend chroom , ronkende motoren en tattoos  wanneer meneer Rajoy van de ene dag op de andere beslist de  BTW met drie punten te verhogen? En de werkloosheidsuitkeringen met 10% te verlagen? En de ambtenaren hun kerstpremie (14de maand) te ontnemen?

In binnen-  en buitenland gaan kritische stemmen op. Deze maatregelen zijn een poging het Spaanse deficit te verminderen, maar het lijkt er sterk op dat het effect op de Spaanse economie dramatisch zal zijn. En dat bedoel ik dus niet in positieve zin. De consumptie zal nog verder kelderen. Gezinnen zullen elke cent niet twee maar drie keer omdraaien en wie werkloos is weet al helemaal niet meer van welk hout pijlen maken.  Geld moet rollen, dat weet iedereen en deze maatregelen zijn een ware wielklem op de consumptie.

Waar blijven nu die vóór de verkiezingen aangekondige maatregelen om de economie op te krikken? Meer werk te creeëren? Spanje als exportland te promoten?

En waarom net nu? Is het niet een beetje suicidaal in een vakantieland als Spanje de BTW te verhogen net wanneer toeristen en masse toestromen en geacht worden met hun uitgaven de economie drijvende te houden?

Ik weet het niet. Meneer Rajoy blijkbaar ook niet meer. Die heeft al laten weten niet vrij te zijn in zijn beslissingen. Die noodsteun die geen noodsteun was, maar een kredietlijn zonder voorwaarden, zal er wel voor iets tussenzitten.

Getagged , ,

Zo’n pottteke yoghurt, gij weet niet wat dat kost, zekers?

Nieuwe besparingsmaatregelen van de regering Rajoy: om fraudeurs ervan te overtuigen in het bootje van de fiscale amnistie te stappen, is besloten dat ze niet langer 10% zullen moeten betalen op al het zwarte geld dat jarenlang werd opgepot in fiscale paradijzen. Dat percentage wordt serieus verlaagd, zozeer zelfs dat sommigen minder dan 1% zullen moeten betalen op die verborgen fortuinen, die dan plots volkomen legaal zullen zijn. Vanuit de wereld van de rijken en machtigen was namelijk de klacht gekomen dat het huidige beleid van fiscale amnistie niet ‘voordelig’ genoeg was. Ben ik de enige die dit een beetje cynisch vind?

Het geld dat niet te rapen valt bij de rijken, gaat Rajoy dan maar verder zoeken bij Jan met de Pet aka Juan con el Sombrero.  Spaanse gevangenen krijgen vanaf vandaag géén vieruurtje meer. Want zo’n potteke yoghurt, gij weet niet wat dat kost, zekers? De electriciteit wordt volgende maand nog maar eens 5% duurder (en we zaten al bij de duurste van Europa) – midden in de zomer wanneer hier de airco’s op volle toeren draaien.  En de verhoging van de BTW is alleen nog maar een kwestie van tijd.

En wat de Eurocopa betreft, ons lichtpunt in donkere tijden… Volgens de geruchtenmolen zouden de spelers van de Spaanse selectie graag hun premie van 300.000€ in Polen of Oekraïne innen, waar ze slecht 20% belastingen dienen te betalen in plaats van +/- 50% /(ik zeg +/- want het verschilt hier van de ene autonome regio naar de andere). De steun aan het vaderland in moeilijke tijden is blijkbaar slechts van morele aard…

 

Getagged ,

No hay dos sin tres (noblesse oblige)

Noblesse oblige, een blog over La Roja is vandaag onvermijdelijk én obligaat. Want drie op een rij, dat had nog niemand gedaan. En dat ze daar dan nog zo sympathiek en aards onder blijven, dat maakt het helemaal geweldig. Cristiano Ronaldo kan er nog wat van leren.

Hier de mooiste beelden van na de overwinning:

Eerst en vooral eerbetoon aan de verslagen Italianen. Een erehaag voor Balotelli die het bijzonder moeilijk had met de tweede plaats voor de Italiaanse selectie. Ze waren dan ook erg goed, maar Spanje was beter.

Sergio Ramos eert de Spaanse ‘aficionados’  in stijl. De Spaanse fans hadden zich er bij eerdere wedstrijden over beklaagd dat de spelers zo weinig aandacht aan hen gaven na de wedstrijden en dat ze graag iets meer terugkregen voor hun immense aanwezigheid (11.000 Spanjaarden waren afgereisd voor de finale) in deze moeilijke tijden.

Ook veel te jong overleden spelers worden niet vergeten. Ramos herdenkt Puerta met hetzelfde shirt dat hij ook al in 2010 en 2008 aantrok en Cesc ontroert met zijn witte shirt voor Jarque (1983-2009, RCD Español), Manolo Preciado (1957-2012), Antonio Puerta (1984-2007, Sevilla) en Miki Roqué (1988-2012, Real Betis)

Ook de naaste familia wordt niet vergeten. Piqué schopt keet tot de organisatie hem toelaat met zijn moeder op het gras te poseren en de kleintjes van Pepe Reina en Fernando Torres huppelen in kanten tutuutjes door de confetti.

Ondanks de legendarische rivaliteit tussen hun respectievelijke ploegen, Real Madrid en FC Barcelona, zijn de kapiteins Iker Casillas en Xavi Hernandez beste maatjes.  Toen vorig seizoen door Mourinho’s toedoen de spanningen al te hoog opliepen, was het overigens Iker die Xavi en Pujol opbelde om de plooien glad te strijken. San Iker, de Heilige Iker, wordt hij hier overigens genoemd. (Ook Iniesta de mi vida – Iñiesta van mijn leven, het koosnaampje voor Iñiesta, wil ik jullie niet onthouden )

Al ben ik zelf niet zo’n voetbalfan, dit gloriemoment van Spanje wilde ik jullie niet onthouden. Het moet niet alle dagen crisis zijn, toch?